Hij kwam, hij kocht en hij vertrok weer: Facts 2007-The Who!

Heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeere’s the rundooooooooooooooooooooooooooooown………………………………………………….

First things first: The Who?

De Gentse comic-manga-whatchamacallit-beurs, ik dacht dat ik er nooit ging geraken. Maar gisteren zat de westenwind ons dan toch wat mee en zo vertrok ik met mijn vriendin richting Gent met de zeilboot. (Yea RIGHT!! )
Eens daar aangekomen zag de haven er nogal drukbezet uit, maar ja, wat wil men deze tijd van het jaar. In België komen de freaks dan ook overdag naar buiten. Ik voelde dat er iets loos was dus gaf ik mijn vriendin nog een snelle waarschuwing uit de buurt van Trekkies te blijven (want zeg nu zelf, dat kan toch niet zo heel normaal zijn) en wat minder op een Ewok te lijken, want je weet maar nooit wie je tegenkomt op een plek als deze.

Alle stokheid op een gekje na te zijn aangemeerd begieven we ons zo snel mogelijk naar “this year’s base of operations”: The Owl Nest. Het is niet elke dag dat verschillende afgezanten naar Aarde komen (let wel: onze aarde dan nog) uit parallelle universums van hier tot Timboektoe. En dat liet zich al merken voor we ook maar één voet hadden binnengezet (as casual as can be )…. schok één: WE ARE UNARMED, everyone else isn’t… niet dat we spontaan een aantal ledematen verloren maar onze wapens hadden we thuisgelaten, er gebeurt anders ook nooit iets op deze planeet, weet je wel. Teleurgesteld neerkijkend op de overbewapende mannen en vrouwen die zich al snel een weg naar binnen baanden door middel van brute kracht (Tweety: “I think I saw a Jedi there”) besloten we dan maar de boel wat op te lichten. 1 mindtrick, 3 checkpoints en nog geen minuut later waren we binnen… en liepen recht in de armen van een bende Imperials, geleid door Donkere Papa himself. De neutraliteit van deze planeet in gedachten kon ik het niet laten Papa aan te spreken maar kennelijk was deze het gewend om mensen op stang te jagen want er kwam ook maar ‘aucun reaction’ toen ik hem inlichtte over het gevaar van zijn kostuum en vroeg hoe hij in godsnaam dacht ooit aan een speelkameraadje te geraken als hij er zo bleef uitzien… Toen we merkten dat Vader de enige was die nog geen Rifle op ons had gericht (I think they took her for an Ewok right there ) lieten we hem maar ‘be’ met zijn Vuist. No more prison cells for this dynamic duo!! hah!

Misschien was een iets minder opvallende entree wel beter geweest want ik en mijn ewok ( ^^ I’m luvin’ dis ^^ ), excuseer… mijn EWOK en IK hebben de rest van de dag nog menig Trooper, Guard en whatnot they threw at us mogen ontwijken, maar hey!!!… beter een Ewok aan de hand dan een bataillon Troopers in je land, dus we hielden ons relatief stil. Buiten dat éne voorvalletje dan waar mijn Ewok-kompaan een droid van tha first floor duwde recht op de schedel van een Imperial Officer. What can we say… shit happens!!! ..when we’re around ^^ .

The heat koelde gelukkig af wanneer alle Imperial Servants zich terug verzamelden voor de dienst en wat weg en weer marcheerden in de hoop een glimp op te vangen van alles wat hen niet aanstond. Zo zijn die mannen, hé. Maar goed: genoeg gezeverd, That WAS partly fiction, you know, ik had geen zin in een lijstje namen :p . Ons spelletje Hide and Seek leidde ons tenslotte naar een donker hoekje van het gebouw en zoals je weet… donkere hoekjes zijn nooit goed, zeker vandaag niet! Om een snel idee te geven van de situatie: 2 ‘beesten’ presumably uit het Star Wars universum (damn right) stonden wat te lanterfanten zonder acht te slaan op het tafeltje naast hun, waar een mysterieuze klauw UIT kwam… vraag me niet hoe, bubs. Ik duidde mijn Ewok-metgezel erop dat dit tafereeltje iets TE bekend had toen er plotseling een scène van Dream Warriors door mijn hoofd flitste. Diz be serious shiz… Freddy was back!!!!

Maar gelukkig: niemand had tot nog toe gelet op de gedeprimeerde ziel links in de kamer. Een donkerkleurige man met een ietwat depressieve uitdrukking op zijn gezicht, misschien omdat niemand hem herkende…wie weet. Gelukkig voor ons was deze man een spokenjager, en geen gewone spokenjager, nee hoor, nog zo’n goeie uit de goeie ouwe tijd: een Ghostbuster! NANANANANANA!!!! En deze wist met Freddy wel raad. Freddy Krueger, die van oorsprong Amerikaan was, kende de Indiaanse oorsprong van zijn land niet, dus met de tired wits van de ol’buster lokten we hem op foto en stalen zijn ziel: 1 probleempje minder, “screw neutral ground… I’m goin’ home” voor Fred.

The trip continued…
Nog een onverwachte gast die torenhoog boven de rest uitkwam was Bender, maar dan wel in Milk Inc. supersized-versie. Zo zie je maar met tv, je lijkt altijd kleiner op het scherm (tenzij u een dia-projector dingie gebruikt natuurlijk). We lieten de drunk robot maar wandelen zodat hij niet per ongeluk omviel als hij zich zou draaien of zoiets en liepen in zijn schaduw de zaal uit, het oog van de teruggekeerde Imperials ontwijkend die nog altijd op zoek waren naar de droid-thrower van weleer. And this is where it got good ^^.

Toen we de hoek omsloegen werd de weg ons versperd door niemand minder dan Elektra, seriously ready to kick some ass… talking about ass… ooit op gelet hoe schaars gekleed deze Daredevil-vriendin erbij loopt in het Marvel-universum? Laat me je vertellen dat deze outfit onmogelijk praktisch kan zijn bij vriestemperaturen op een wolkenkrabber in New York. En ja… voor de twijfelaars en fans in het algemeen: she ain’t wearin’ nothin’ underneath. Kennelijk was ze in de ban van één of ander wezen dus zetten we het maar op een lopen om niet in de brokken te delen… nog een hoekje om…

Into a dead end… 1 deur, 1 iemand… no way but back. Wel, dat dachten we toch. Het jochie voor de deur draaide zich om en onthulde een sleutelgat waar een klein kind haast door kon kruipen.. en wat nog beter was: HIJ had de sleutel in zijn hand. De jonge knaap introduceerde zich als Sora (the key kinda gave it away, though) en stelde voor ons naar de andere kant van het gebouw te gidsen. Wetend dat deze knaap zelfs Alice in Wonderland zou terugvinden accepteerden we dan maar zijn voorstel.

Ons door de gangen banend kwamen we hier en daar nog wat verdwaalde reizigers tegen, ik dacht zelfs van ver een supersaiyen gezien te hebben maar vraag me niet welke. De volgende deur zou menig mannenhart sneller hebben doen slaan, viva Sora! Je kent hen wel: de Manga-snollen met de schoolkostuums: lange kousen, kortste rokken en *censored*. . Ja.. je kent ze wel ^^. Slechts 1 ding was mooier dan een kamer vol overgrown schoolgirls: de 2 Japanse verkoopsters van films over overgrown schoolgirls :D.

Let’s hope I won’t get killed by the Ewok now

PeaCe! …and luv’

*No Droids Were Harmed During The Writing Of This Article. 

~ door ciffer zif op oktober 15, 2007.