Laat ons een bloem en wat gras dat nog groen is!

Dit is een lied voor de mensen die zorgen
Dat morgen de mensen al dood zullen zijn
Dit is een lied voor de doden van morgen
Begraven, bekist in een stenen woestijn

Louis Neefs zong het, Rocco Granata schreef het, ik geef hen beide gelijk. De zomer van 2007 is begonnen en het lijkt erop dat dit de laatste zal zijn. Als ons kleine landje nu al niet niet wordt geteisterd door zware stortregens tenminste. Men zou denken: de mensheid heeft het ondertussen wel door. Het weer verandert elk jaar drastischer en in plaats van ons, al was het maar voor één keer, aan te passen aan onzer aller moeder aarde, proberen we de planeet nog steeds aan te passen aan ons. Het lijkt me nogal evident wie dit gevecht uiteindelijk zal verliezen. Van een lose-lose situation gesproken.

Laat ons een bloem en wat gras dat nog groen is
Laat ons een boom en het zicht op de zee
Vergeet voor één keer hoeveel geld een miljoen is
De wereld die moet nog een eeuwigheid mee

Maar ja, het lot van de wereld ligt in de handen van de politiekers en er is (bijna) niemand die het nog waard vindt om iets te willen veranderen. Het lijkt wel ofdat de mensen in de ‘democratie’ geloven. Men kan het even goed ‘The Matrix’ noemen. De overeenkomsten zijn duidelijk genoeg, denk ik.

Intermezzo: bosbranden zijn volop aan de gang. “Niets nieuws”, hoor ik u denken? Bedenk dan eens dat hectares bos niet oneindig zijn en dat al de verloren gegane bossen van, laat ons zeggen, het laatste decennia nog lang niet zijn teruggegroeid. En dat zijn dan nog de natuurlijke branden, laat staan hoeveel er wordt gekapt, bijgekapt, overkapt en niet wordt teruggeplant. Zelfs Griekenland is zijn laatste groene long kwijt.

Je breekt en je hakt en je boort door de bergen
Je maakt elke heuvel gelijk met de grond
De reuzen van nu lijken morgen maar dwergen
Vooruitgang vernielt wat er gisteren nog stond

En maar bouwen, en maar vervuilen…. de industriële revolutie blijft duren tot de pest (bij wijze van spreken, het zou ook de vogelgriep kunnen zijn) uitbreekt of de kern van de aarde in tweeën breekt. Gedramatiseerd? Misschien. Maar denk maar niet dat onze generatie aan het onheil zal ontsnappen. Ja, wij Belgen hebben een relatief goede locatie, en, zoals onze staatsleiders per ongeluk laten ontsnappen: “Het zijn toch maar de Hollanders die onder water komen te staan”. Dat is de mentaliteit natuurlijk. Hoe zal zijn gezicht eruitzien wanneer hij beseft dat er een wereldwijde emigratie zit aan te komen.

Laat ons een bloem en wat gras dat nog groen is
Laat ons een boom en het zicht op de zee
Vergeet voor één keer hoeveel geld een miljoen is
De wereld die moet nog een eeuwigheid mee

Gedramatiseerd? Bijlange niet. Eilanden (let wel: bewoonde eilanden) worden van binnenuit overspoeld met water. In China is er dan weer een watertekort buiten de grote steden. Droogtes in Afrika en wat nog al niet. En wij… wij doen alsof het normaal is… Afrika is een droog land, China zorgt niet voor zijn mensen, geen redens zijn gek genoeg om het feit te negeren dat onze levenswijze de wereld ‘consumeert’. Het lijkt alsof we verwachten dat de plaats van oorsprong ook het zwaarst zal worden getroffen… maar Houston, Texas is er toch ook nog altijd? Een klassiek voorbeeld. De vervuiler: Houston. Het slachtoffer: New Orleans. De overvloedige fabrieken in Houston warmen de Golf van Mexico op en de jaarlijkse orkanen die er passeren nemen in kracht toe door die warmte, een wetenschappelijk feit.

De vis in de zeeën vergiftigd, gestorven
Het zand op de stranden vervuild door mazout
En jij door je tankers en chequeboek bedorven
Je weet zelfs niet meer waar de meeuw heeft gebroed

Het gebeurt in Amerika, en het gebeurt hier ook. Het zijn wij, de westerse heersers, die het wereldbeeld vormen. En ja, er is ook veel vervuiling uit landen als Japan en China, die in het oosten liggen. Maar het is een kwestie van mentaliteit, denk ik dan. Het individualisme in het westen is alom aanwezig, waar in het oosten nog meer belang wordt gehecht aan tradities en waarden (goed of slecht). Wat de wereld nodig heeft is waarschijnlijk iets tussenin, want ‘waarden’ zijn er wel tekort in de opvoeding van de hedendaagse jeugd.

Laat ons een bloem en wat gras dat nog groen is
Laat ons een boom en het zicht op de zee
Vergeet voor één keer hoeveel geld een miljoen is
De wereld die moet nog een eeuwigheid mee

Apathie, lak aan zelfvertrouwen en ingeburgerd zijn in ‘The Matrix’, er zijn genoeg factoren om ervoor te zorgen dat de wereld verdergaat zoals hij bezig is. Als er een andere bewoonbare planeet bereikbaar was, zouden we gewoon verhuizen en die ook verzieken. Money is a powerful thing…. want is dat niet waar het uiteindelijk allemaal om draait? Geld, macht, land. Het is alsof de mens nooit iets anders gekend heeft. Een wezen met de capaciteit om de hoeder van de aarde te worden, vervallen in hebzucht, gedreven door bloed. Het is een triestig verhaal… laat ons hopen dat de goden vergevingsgezinder zijn dan wij.

En zo zal dan morgen het leven verdwijnen
Verslagen door staal en gewapend beton
De maan zal dan koud op je nachtmerrie schijnen
Geen mens die nog weet hoe het einde begon

~ door ciffer zif op juni 29, 2007.